webmaster, 8 april 2010
Chili , Arica 23°

Jungle, bergen, woestijn en strand

Hola Holandesites,

Dit is hoogst waarschijnlijk alweer mijn laatste weblog, aangezien Gerjan en in over 8 daagjes alweer op het vliegtuig in Lima stappen. Nee nee mensen niet te enthousiast. we komen vrijdag nog niet aan, zondag mogen wij de Nederlandse ochtendlucht weer opsnuiven.
Maarrr eerst zullen we nog het titicacameer (hoogst bevaarbare meer ter wereld) misschien Cusco (Peru) en Lima bezoeken. Ondertussen hebben we ook al heel wat moooie dingen gezien.
Toen we Santa Cruz verlieten zijn we met de bus (10 uur reizen voor slechts 4 eurocitos)naar Cochabamba vertrokken. Dan rij je dus langzaam het tropische gedeelte van Bolivia uit en de Andes in, wat een stuk hoger en dus ook kouder is. Vlakbuiten Cbba staat het grootste Jezusbeeld ter wereld de stad te zegenen. (jaja, dus niet in Rio!) Uiteraard hebben we die bezichtigd, maar zoals dat soms gaat in Bolivia was hij onaangekondigd dicht en konden we de stad niet (letterlijk) door Jezus ogen bekijken. Cbba is overigens een echte Andesstad, overal lopen Indianenvrouwen (in dit geval Quechua) met hun lange donkere vlechten, traditionele kleding en alle bagage en kinderen in een prachtige gekleurde doek op hun rug.
Onze volgende stop was de officiele hoofdstad van Bolivia: Sucre, een echte Spaanse stad uit de koloniale tijd. Waar blijkbaar de president ook was aangekomen die dag. Zo vingen we dus een glimp op van Evo (ze noemen hem al bij zijn voornaam, zo populair) en de Argentijnse presidente.
Vanuit de hoofdstad naar de hoogste stad: Potosi. Deze stad heeft een berg waar enorm veel zilver en goud in zit, maar ook zo´n beetje op instorten staat. Uiteraard wordt er nog steeds gewerkt in de mijnen. Een heel mooi stadje overigens, maar vanwege de hoogte en hoogteverschillen binnen de stad kan 100m lopen al vermoeiend zijn. We sliepen overigens in een oud klooster. En de eigenaresse was echte typische pittige Boliviaanse, die alles weet en alles wel wil regelen. We bezochten ook nog een klooster, je moet er minstens 1 zien in zo´n katholiek land. Dat de gids ook katholiek was bleek wel toen ze vrolijk om mijn vraag heendraaide of er wel eens uittrede was gedaan, aan de heiligen en religieuzen mag je natuurlijk niet komen. (die stoppen ze dan ook met zorg in kleine stukjes in zilveren doosjes, reliquien.)
Vanuit de bergen weer door naar Uyuni, een minuscul dorpje op de altiplano (hoogvlakte). Vandaaruit deden we een driedaagse tour over zoutmeren, door woestijn, pauze op een eiland dat lijkt op een andere planeet, tussen de lama´s en flamingos door naar de bergen, geisers en warmwaterbronnen. Vervolgens kwamen we bij terugkomst in Uyuni wel vast te zitten in dit kleine dorpje. De dag erna waren er namelijk verkiezingen (op pasen) en gingen er dus geen bussen en deed de geldautomaat het ook niet. Dus, nadat we met veel moeite wat buitelandse muntjes bij elkaar hadden geraapt en zo nog 60 Bs kregen van het wisselkantoortje, dat Gerjan hartelijk uitlachte omdat hij met muntjes aan kwam zetten, brachten wij de dag door met Spanjaarden een Nederlander en een Boliviaanse die ook niet weg konden. Terrasje hier, cafetje daar en dan leer je nog eens leuke nieuwe spelletje. ( Ja Suus, ook leuk voor spelletjesavonden!)
Vanuit deze verlaten woestijn naar de politieke hoofdstad: La Paz. En we zaten weer onder de boomgrens! Daar bezochten we het Coca-museum over het cocablaadje, dat hier wordt gekauwd tegen hoogteziekte, voor een beter uithoudingsvermogen en door indianen ook gebruikt bij rituelen. Wij drinken er gewoon thee van, maar je kan er idd ook cocaine van maken. Ook bezochten we een ´heksenmarkt´ waar ze dingen als lamafoetussen, pillen van kattenagels en zeep van slakkenslijm verkochten (jak!). Maar om eindelijk weer de westerse wereld te zien zijn we met engelse meisjes naar een grote bioscoop geweest, waar we de enige in de zaal van zo´n 500 stoelen waren.
Vanochtend zijn we vanuit de bergen van La Paz, zo het strand van Arica opgereden (bizar). Nouja, het ging niet zo maar, want omdat we blank zijn moesten ze bij de grens even moeilijk doen en Gerjan geld afhandig maken, maar we zijn er wel door gekomen. Gelukkig waren we geen Amerikanen, daar hebben ze het niet zo op, die moeten sowieso als enigen ook een flink (zelfs naar europese maatstaven) bedrag betalen om het land in te komen.

Tot snel!!!

Liefs Jildou

Wil je Jildou in Chili bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl